Celem projektu było stworzenie węzła wymiany kontaktów kulturalnych, który jednocześnie będzie służył jako punkt orientacyjny, anonsujący przybycie do Cagliari od strony morza. Poprzez wzajemne połączenie wewnętrznego obiegu z publicznymi korytarzami, otwartą przestrzenią i wydrążeniami, budowla dzieli swój publiczny wymiar z miastem. Ponadto jest geometrycznie ustawiona w linii prostej wzdłuż osi morza; rozciąga się w kierunku stadionu S. Elia, łącząc i asymilując się z tym terenem. |
 |
Nowe muzeum jest jak wodorost "puste" w środku, o twardej i porowatej zewnętrznej powierzchni. Zdolne pomieścić w ciągłej wymianie z zewnętrzną atmosferą, kulturalną działalność, w pełnym życia zmieniającym się środowisku.
Chwilami obiekt jest zasymilowany z ziemią, tworząc nowy krajobraz, podczas gdy z innej strony nabiera silnej masy określając nową linię horyzontu. |
 |